shortreads
Literair platform voor de fictie achter de nieuwsfeiten
Menu
  • Beginpagina
  • Auteurs
    • Aafke van Pelt
    • Ann Brohm
    • Anna van der Kruis
    • Anne Lichthart
    • Dirk van Pelt
    • Emma Laura Schouten
    • Femke van de Griendt
    • Gastauteurs
    • Jens Vydt
    • Jirke Poetijn
    • Joep van Dijk
    • Jozien Wijkhuijs
    • Laurens van de Linde
    • Lena Kurzen
    • Lilian van Ooijen
    • Maaike de Wolf
    • Mariëlle Boukens
    • Marthe van Bronkhorst
    • Nicchelle Buyne
    • Pascal Vanenburg
    • Peter De Voecht
    • Ranjith Postma
    • Sander van Leeuwen
    • archief
      • Anne Büdgen
      • Anne-Minke Meijer
      • Bart Smout
      • Christine Geense
      • Claartje Chajes
      • Derk Fangman
      • Elske van Lonkhuyzen
      • Enver Husicic
      • Esther Porcelijn
      • Eva Gouda
      • Eva Kelder
      • Gijsje Kooter
      • Hanneke Hendrix
      • Inge Schilperoord
      • Jam van der Aa
      • Johannes Westendorp
      • Joop-Maris Vollering
      • Joubert Pignon
      • Kasper van Hoek
      • Kira Wuck
      • Koen Caris
      • Leon Brill
      • Leonieke Baerwaldt
      • Lize Spit
      • Lucas de Waard
      • Manik Sarkar
      • Mariken Heitman
      • Marron Das
      • Martijn Simons
      • Matthijs Koevoets
      • Max Hermens
      • Michiel Stroink
      • Mijke Pol
      • Nelson Morus
      • Nicole Kaandorp
      • Renée Kapitein
      • Renske van den Broek
      • Sara van Gennip
      • Sarah van Vliet
      • Stefan Popa
      • Steff Geelen
      • Sylvia Hubers
      • Teddy Tops
      • Tynke Hiemstra
  • Over shortreads
    • Over shortreads
    • Handleiding voor auteurs
    • Handleiding voor gastauteurs
Avatar foto Gijsje Kooter
op 24 mei 2018
Deel dit verhaal

une enfant pour moi

Omdat ik niet weet of ik Roemeens, Georgisch of Spaans ben, droom ik mezelf Frans. Ik ben wat meer door de neus gaan praten. Met mijn chronisch verstopte neus zei ik toch al ‘deus’. Het Frans-zijn heeft waarschijnlijk altijd al in mon sang gezeten.
Maman huilt als ze me ziet. ‘Mijn lieve Kans-op-moederschap,’ fluistert ze ’s avonds in mijn oor. Ze huilde bij mijn eerste musical op school. Ik speelde een Chinese vluchteling.
Ik speel veel toneel. Ik zeg heel vaak nee, of non. Très decidé. Niemand uit ma nouvelle famille  herkent mijn woede. Ik zeg: c‘est mon temperament en dan trek ik een rimpel in mijn voorhoofd.
Het was duur om mij aan te schaffen.
‘We kunnen dan wel niet op vakantie, maar jij bent mijn grootste rijkdom,’ zegt mijn moeder.
Omdat we een beetje op de kleintjes moeten letten, komt de standaard van leven hier overeen met waar ik vandaan kom. Dat is ook eerlijker. Anders kunnen straks alleen de rijken der aarde nog kinderen krijgen. En in arme landen lopen de vrouwen zonder eicellen rond.
We kunnen dus niet zomaar elke dag naar de markt om croissants te halen. Ik ben dol op croissants. Donne moi un croissant, zeg ik.
Als ik groot ben, ga ik in de lente naar Parijs. Flaneren langs de Seine.

 


Over welk nieuws gaat dit?


Vorige verhaal
Heen en weer
Volgende verhaal
‘NAAR ENGELAND GAAN’

Over de auteur

Avatar foto
Gijsje Kooter

Gijsje Kooter schrijft toneel, korte verhalen en alles daar tussenin of daarbuiten, ver daarbuiten. Op de drempel van de eerste lockdown, die inmiddels een eeuwigheid ver weg lijkt, was zij mede-oprichter van Papieren Helden, fictief magazine met verhalen voor nu, want fictie kan de wereld redden.

Ook van deze auteur

Avatar foto door Gijsje Kooter
10 juli

met wie je welke weg bewandelt

2 Minute Read
Avatar foto door Gijsje Kooter
19 juni

De wereld is een maquette

3 Minute Read
Avatar foto door Gijsje Kooter
08 mei

dood begraven jarig

3 Minute Read
  • Instagram
  • Facebook