shortreads
Literair platform voor de fictie achter de nieuwsfeiten
Menu
  • Beginpagina
  • Auteurs
    • Aafke van Pelt
    • Ann Brohm
    • Anna van der Kruis
    • Anne Lichthart
    • Dirk van Pelt
    • Emma Laura Schouten
    • Femke van de Griendt
    • Gastauteurs
    • Jens Vydt
    • Jirke Poetijn
    • Joep van Dijk
    • Jozien Wijkhuijs
    • Laurens van de Linde
    • Lena Kurzen
    • Lilian van Ooijen
    • Maaike de Wolf
    • Mariëlle Boukens
    • Marthe van Bronkhorst
    • Nicchelle Buyne
    • Pascal Vanenburg
    • Peter De Voecht
    • Ranjith Postma
    • Sander van Leeuwen
    • archief
      • Anne Büdgen
      • Anne-Minke Meijer
      • Bart Smout
      • Christine Geense
      • Claartje Chajes
      • Derk Fangman
      • Elske van Lonkhuyzen
      • Enver Husicic
      • Esther Porcelijn
      • Eva Gouda
      • Eva Kelder
      • Gijsje Kooter
      • Hanneke Hendrix
      • Inge Schilperoord
      • Jam van der Aa
      • Johannes Westendorp
      • Joop-Maris Vollering
      • Joubert Pignon
      • Kasper van Hoek
      • Kira Wuck
      • Koen Caris
      • Leon Brill
      • Leonieke Baerwaldt
      • Lize Spit
      • Lucas de Waard
      • Manik Sarkar
      • Mariken Heitman
      • Marron Das
      • Martijn Simons
      • Matthijs Koevoets
      • Max Hermens
      • Michiel Stroink
      • Mijke Pol
      • Nelson Morus
      • Nicole Kaandorp
      • Renée Kapitein
      • Renske van den Broek
      • Sara van Gennip
      • Sarah van Vliet
      • Stefan Popa
      • Steff Geelen
      • Sylvia Hubers
      • Teddy Tops
      • Tynke Hiemstra
  • Over shortreads
    • Over shortreads
    • Handleiding voor auteurs
    • Handleiding voor gastauteurs
Avatar foto Esther Porcelijn
op 5 augustus 2016
Deel dit verhaal

Tijdvrees

Ik krijg zo af en toe een week gevoel in mijn maag van gebeurtenissen die ik herken. Hetzelfde gevoel dat je in een vliegtuig krijgt tijdens turbulentie. Ik herken niet alle gebeurtenissen uit mijn eigen leven. Het meeste herken ik door wat ik in boeken heb gelezen. De gebeurtenissen kunnen klein of groot zijn, dat lijkt niet uit te maken. Weer een aanslag, opgeëist door ISIS. Een domme uitspraak van een politicus en dat die enorm ‘door het stof moet’. Een zieke oma die een extra kopje thee inschenkt voor haar overleden man die nu toch elk moment thuis zal komen. Een eenzijdige kijk op de geschiedenis van een activist bij Zomergasten, en de onbedoeld relativistische reacties van mijn leeftijdsgenoten. Dat ik alweer mails krijg die over 20 december gaan. Een ruzie tussen een man en vrouw op straat en dat ik vermoed dat ze geslagen wordt thuis, het uit zal maken, en hem morgen toch weer binnen zal laten. Ik voel de geschiedenis herhalen. Ik zie het en ik snap het maar ik kan niks want ik weet niks.

Hoe kort geleden ik nog met mijn vader op een te klein campingstoeltje zat. Ik met een kleurboek, hij met een sigaar. Dat hij mij vertelde waarom de dingen zijn zoals ze zijn en waarom mensen zijn zoals ze zijn. Het was helemaal niet kort geleden. Dat kan niet want ik ken zijn repertoire uit mijn hoofd. Ik ken zelfs zijn repertoire over zijn repertoire, en zoiets kost tijd.

Alles lijkt een script te volgen, zeer nauwkeurig zelfs.
Hoeveel aanslagen zitten er tussen dat mijn moeder zo langskomt en dat zij die oma zal zijn in haar stoel, naast één leeg en één koud geworden kopje thee? Hoeveel kopjes thee zitten er tussen dat ik dit nu typ, en zelf als oude vrouw een bakje water bij een hondje zet dat helemaal geen hondje is maar een beeld van een hondje? Als het eenmaal zo ver is dan herken ik niks meer. Zal ik dan ook geen tijdvrees meer hebben?

Vanochtend las ik dat er bij Hoenderloo een vrachtwagen met vijverslib is gekanteld. De tijdvrees verdween ineens. Waarom dat zo was wist ik niet precies.
Ik voelde me alsof ik weer kon buiten spelen en school was verdwenen, alsof mijn lievelingsjurk voor altijd op mijn bed klaar zou liggen. Het voelde alsof er niks zou gebeuren.
Als er minder gebeurt in de tijd dan verstrijkt deze denk ik ook trager.




Vorige verhaal
Kooi
Volgende verhaal
Break a leg!

Over de auteur

Avatar foto
Esther Porcelijn

Esther Porcelijn (1985) is dichter en schrijver. Ze draagt veel voor, schrijft in opdracht, publiceert regelmatig in literaire tijdschriften en ontving van Hollands Maandblad de Aanmoedigingsbeurs in de categorie Poëzie. Ze houdt van donkere humor en van katten. Momenteel werkt ze aan haar debuutbundel en aan een roman.

Ook van deze auteur

Avatar foto door Enver Husicic
18 september

Sprechhund

3 Minutes Read
Avatar foto door Esther Porcelijn
24 januari

Bitcoinflow

2 Minute Read
Avatar foto door Esther Porcelijn
03 januari

De dag waarop takken zwaarden waren

2 Minute Read
  • Instagram
  • Facebook