shortreads
Literair platform voor de fictie achter de nieuwsfeiten
Menu
  • Beginpagina
  • Auteurs
    • Aafke van Pelt
    • Ann Brohm
    • Anna van der Kruis
    • Anne Lichthart
    • Dirk van Pelt
    • Emma Laura Schouten
    • Femke van de Griendt
    • Gastauteurs
    • Jens Vydt
    • Jirke Poetijn
    • Joep van Dijk
    • Jozien Wijkhuijs
    • Laurens van de Linde
    • Lena Kurzen
    • Lilian van Ooijen
    • Maaike de Wolf
    • Mariëlle Boukens
    • Marthe van Bronkhorst
    • Nicchelle Buyne
    • Pascal Vanenburg
    • Peter De Voecht
    • Ranjith Postma
    • Sander van Leeuwen
    • archief
      • Anne Büdgen
      • Anne-Minke Meijer
      • Bart Smout
      • Christine Geense
      • Claartje Chajes
      • Derk Fangman
      • Elske van Lonkhuyzen
      • Enver Husicic
      • Esther Porcelijn
      • Eva Gouda
      • Eva Kelder
      • Gijsje Kooter
      • Hanneke Hendrix
      • Inge Schilperoord
      • Jam van der Aa
      • Johannes Westendorp
      • Joop-Maris Vollering
      • Joubert Pignon
      • Kasper van Hoek
      • Kira Wuck
      • Koen Caris
      • Leon Brill
      • Leonieke Baerwaldt
      • Lize Spit
      • Lucas de Waard
      • Manik Sarkar
      • Mariken Heitman
      • Marron Das
      • Martijn Simons
      • Matthijs Koevoets
      • Max Hermens
      • Michiel Stroink
      • Mijke Pol
      • Nelson Morus
      • Nicole Kaandorp
      • Renée Kapitein
      • Renske van den Broek
      • Sara van Gennip
      • Sarah van Vliet
      • Stefan Popa
      • Steff Geelen
      • Sylvia Hubers
      • Teddy Tops
      • Tynke Hiemstra
  • Over shortreads
    • Over shortreads
    • Handleiding voor auteurs
    • Handleiding voor gastauteurs
Avatar foto Eva Gouda
op 6 juni 2019
Deel dit verhaal

Code rood

Ik weet het niet meer, edelachtbare.
Dat gedeelte is compleet zwart.
Of niet bestaand eigenlijk.
Ik kan u alleen uitleggen hoe het begint.

Het begint altijd met een circusachtig deuntje.
Blikkerig en vals.
Hier.
Precies op deze plek achter in mijn hoofd.
Venijnig komt het naar voren gekropen.
Vanuit mijn armen en benen begint het te bonken en te dreunen richting mijn borstkas.
Steeds sneller.
Steeds harder.
Pauken zwellen aan.
Een aapje met wijd opengesperde ogen slaat op roestige bekkens.
Ik begin te zweten.
Te trillen.
Spieren maken zich korter.
Mijn vingers krullen zich op.
Nagels drukken in mijn handpalmen.
Het wordt rood voor mijn ogen.
Alsof tientallen adertjes tegelijk knappen.
Bekkens rammen op elkaar.
Steeds sneller.
Steeds harder.
Een op hol geslagen fanfare.
Alles buldert en brult.
Achter mijn ribben beukt de hele donderse boel op elkaar.

Daarna wordt het zwart.
Of eigenlijk niet bestaand.
Achteraf kan ik me nooit iets herinneren.
Ik kan alleen de schade overzien als het weer stil is.
Soms valt het mee.
Dan was schuilen genoeg.

Soms valt het niet mee.
En is alles omvergetrokken.
Neergemaaid.
Stukgeslagen.

 

Maar ik denk eigenlijk niet dat het woede is.
Ik denk dat het iets anders is.
Verdriet misschien.
Heel boos verdriet.


Over welk nieuws gaat dit?


Vorige verhaal
D-Day
Volgende verhaal
BUSKRUITEN

Over de auteur

Avatar foto
Eva Gouda

Ook van deze auteur

Avatar foto door Eva Gouda
12 december

Angst is een onderzeeër

1 Minute Read
Avatar foto door Eva Gouda
31 oktober

Bouwen

3 Minute Read
Avatar foto door Eva Gouda
10 oktober

Kwaad op kunst

40 Seconds Read
  • Instagram
  • Facebook