shortreads
Literair platform voor de fictie achter de nieuwsfeiten
Menu
  • Beginpagina
  • Auteurs
    • Aafke van Pelt
    • Ann Brohm
    • Anna van der Kruis
    • Anne Lichthart
    • Dirk van Pelt
    • Emma Laura Schouten
    • Femke van de Griendt
    • Gastauteurs
    • Jens Vydt
    • Jirke Poetijn
    • Joep van Dijk
    • Jozien Wijkhuijs
    • Laurens van de Linde
    • Lena Kurzen
    • Lilian van Ooijen
    • Maaike de Wolf
    • Mariëlle Boukens
    • Marthe van Bronkhorst
    • Nicchelle Buyne
    • Pascal Vanenburg
    • Peter De Voecht
    • Ranjith Postma
    • Sander van Leeuwen
    • archief
      • Anne Büdgen
      • Anne-Minke Meijer
      • Bart Smout
      • Christine Geense
      • Claartje Chajes
      • Derk Fangman
      • Elske van Lonkhuyzen
      • Enver Husicic
      • Esther Porcelijn
      • Eva Gouda
      • Eva Kelder
      • Gijsje Kooter
      • Hanneke Hendrix
      • Inge Schilperoord
      • Jam van der Aa
      • Johannes Westendorp
      • Joop-Maris Vollering
      • Joubert Pignon
      • Kasper van Hoek
      • Kira Wuck
      • Koen Caris
      • Leon Brill
      • Leonieke Baerwaldt
      • Lize Spit
      • Lucas de Waard
      • Manik Sarkar
      • Mariken Heitman
      • Marron Das
      • Martijn Simons
      • Matthijs Koevoets
      • Max Hermens
      • Michiel Stroink
      • Mijke Pol
      • Nelson Morus
      • Nicole Kaandorp
      • Renée Kapitein
      • Renske van den Broek
      • Sara van Gennip
      • Sarah van Vliet
      • Stefan Popa
      • Steff Geelen
      • Sylvia Hubers
      • Teddy Tops
      • Tynke Hiemstra
  • Over shortreads
    • Over shortreads
    • Handleiding voor auteurs
    • Handleiding voor gastauteurs
Anne Büdgen
op 10 december 2018
Deel dit verhaal

Spreuk aan de muur

Hij tikt op het raam. Steeds denkt hij dat het iemand anders is maar het is zijn eigen getik. Hij wil wel stoppen maar dan zullen ze binnenvallen. De vorige keer waren ze met zijn vijven. Ze spoten iets in hem om zijn hersenen aan te tasten. Het gif van de wereld moet tot hem doordringen, of hij nu wil of niet.

Hij heeft wel geprobeerd de buren te waarschuwen. Vooral Marie, met de kat. Hij ziet iets in haar, iets kwetsbaars. Zij zou het niet overleven als ze komen, dat weet hij zeker. Ze is de volgende. Althans, dat vermoeden heeft hij. Hij wil dat nog even open houden maar niks zeggen was geen optie. Ze luisterde niet. ‘Herman, hou op met die gekkigheid,’ zei ze en ze klopte hem op zijn arm. Hij durfde haar thee niet op te drinken.

Zou een half uur tikken genoeg zijn? Hij kijkt op de klok. Hij denkt de wijzer vijf minuten verder, soms mag hij dat van zichzelf, en gaat in de stoel zitten. Even niets, even maar zo zitten. Hij sluit zijn ogen en doet ze na een tijdje weer open. De muren zien er anders uit dan vanmorgen. Ze lijken de kamer niet meer te bezitten. Een goed teken. Hij leest de spreuk aan de muur die zijn moeder ooit borduurde. Eind goed, al goed. Het is een boodschap voor hem. Hij mag blijven zitten. Hij moet morgen weer naar Marie. Hij denkt aan de lantarenpaal voor zijn slaapkamerraam. Soms verandert die in een witte bol licht waarin hij wordt opgenomen. Daardoor weet hij als een van de weinigen wat er na de dood gebeurt. Als het maar gebeurt, voordat ze komen. Want als ze komen, is het te laat.




Vorige verhaal
LET THEM EAT CHAOS
Volgende verhaal
nonnen

Over de auteur

Anne Büdgen

Anne Büdgen schrijft gedichten, korte verhalen en theater. Onlangs verscheen haar eerste roman Boven de straat hangt een witte lucht, dagboek van Anna Meesink vol psalmen, slordig geschreven gedachten en poëzie.

Ook van deze auteur

door Anne Büdgen
16 januari

Zwart

2 Minute Read
door Anne Büdgen
08 maart

Van heilig nut

2 Minute Read
door Anne Büdgen
15 februari

Eindelijk

2 Minute Read
  • Instagram
  • Facebook