shortreads
Literair platform voor de fictie achter de nieuwsfeiten
Menu
  • Beginpagina
  • Auteurs
    • Aafke van Pelt
    • Ann Brohm
    • Anna van der Kruis
    • Anne Lichthart
    • Dirk van Pelt
    • Emma Laura Schouten
    • Femke van de Griendt
    • Gastauteurs
    • Jens Vydt
    • Jirke Poetijn
    • Joep van Dijk
    • Jozien Wijkhuijs
    • Laurens van de Linde
    • Lena Kurzen
    • Lilian van Ooijen
    • Maaike de Wolf
    • Mariëlle Boukens
    • Marthe van Bronkhorst
    • Nicchelle Buyne
    • Pascal Vanenburg
    • Peter De Voecht
    • Ranjith Postma
    • Sander van Leeuwen
    • archief
      • Anne Büdgen
      • Anne-Minke Meijer
      • Bart Smout
      • Christine Geense
      • Claartje Chajes
      • Derk Fangman
      • Elske van Lonkhuyzen
      • Enver Husicic
      • Esther Porcelijn
      • Eva Gouda
      • Eva Kelder
      • Gijsje Kooter
      • Hanneke Hendrix
      • Inge Schilperoord
      • Jam van der Aa
      • Johannes Westendorp
      • Joop-Maris Vollering
      • Joubert Pignon
      • Kasper van Hoek
      • Kira Wuck
      • Koen Caris
      • Leon Brill
      • Leonieke Baerwaldt
      • Lize Spit
      • Lucas de Waard
      • Manik Sarkar
      • Mariken Heitman
      • Marron Das
      • Martijn Simons
      • Matthijs Koevoets
      • Max Hermens
      • Michiel Stroink
      • Mijke Pol
      • Nelson Morus
      • Nicole Kaandorp
      • Renée Kapitein
      • Renske van den Broek
      • Sara van Gennip
      • Sarah van Vliet
      • Stefan Popa
      • Steff Geelen
      • Sylvia Hubers
      • Teddy Tops
      • Tynke Hiemstra
  • Over shortreads
    • Over shortreads
    • Handleiding voor auteurs
    • Handleiding voor gastauteurs
Dirk van Pelt
op 13 augustus 2018
Deel dit verhaal

Kringloop

Ik had een best duur voorwerp stukgegooid. Mijn vriendin wees naar de scherven. ‘Wordt het weer zo’n seizoen?’ vroeg ze. Ja, knikte ik en pakte blik en veger uit het gootsteenkastje. (Weet ik wel, blik en veger hoort eigenlijk in de gangkast, maar samenwonen is een kwestie van loslaten.) Mijn vriendin nam een briefje van twintig uit onze spaarpot en zei: ‘Dit is je budget.’ Ik pakte het aan en zei: ‘Oké. Daar moet ik dus 33 voorwerpen van kopen.’ Ze keek me bemoedigend aan. ‘Je kunt het,’ zei ze.

In de kringloopwinkel werkte een jongen die zijn naam op een soort sticker had geschreven en die sticker had hij op zijn kledingstuk geplakt. Maar ik wist allang hoe de jongen heette, want hij had op een blauwe maandag eens met iemand die ik ken zitten tongen. Daarna had hij die kennis helemaal platgemaild. De kennis was uiteindelijk zelfs van internetprovider geswitcht.

‘Goedemiddag,’ zei de jongen. ‘Zoekt u iets speciaals, of kijkt u even rond?’
‘Ik zoek voorwerpen,’ zei ik. ‘Om mee te gooien.’
‘Oké,’ zei de jongen. ‘Heeft u een specifiek aantal in uw hoofd?’
‘Drieëndertig,’ zei ik.
‘Loopt u maar even mee,’ zei de jongen.

Hij ging me voor een trap af naar een kelder. In de kelder zat een grote vrouw met weinig haar stug op een krukje te bestaan. De jongen en de vrouw wisselden een blik. De jongen wees naar mij. De vrouw zuchtte, stond op en bewoog zich met de snelheid van een continent richting het schap met voorwerpen. Ze reikte me een soort ding aan en wees naar een kale muur. Ik keek naar de jongen. Hij knikte met zijn hoofd van ‘ja.’ Ik gooide het voorwerp tegen de muur. ‘Klats,’ zei het voorwerp.
‘Hm,’ mompelde de jongen en keek naar de vrouw.
‘Hm,’ mompelde de vrouw.
‘Nou,’ zei ik, want je moet toch iets zeggen.

Ik rekende 18,95 af voor 33 voorwerpen. De jongen zei dat ik bij besteding van 15 euro of meer recht had op een gratis accessoire. ‘O,’ zei ik. ‘Dat hoeft niet hoor.’ De jongen zei dat hij erg slecht tegen onrecht kon. Ik moest hem volgen naar de zolder. Daar hingen de accessoires netjes gerangschikt op grootte en kleur aan enorme rekken te bungelen, maar er was ook een kinderopvang gevestigd. Overal waren schreeuwende peuters elkaar met overige artikelen om de oren aan het slaan. Ik greep het dichtstbijzijnde ding en maakte me uit de voeten.

Met mijn drieëndertig voorwerpen en de gratis accessoire onder mijn arm stond ik bij de bushalte. Er stopte een bus waarop stond ‘Geen Dienst.’ De deur ging open. De chauffeur wees naar de tekst en zei: ‘Kunt u niet lezen?’
‘Jawel,’ zei ik.

Ik keek de bus na en plukte aan één van de voorwerpen. Het zou weer een erg lang seizoen worden.


Over welk nieuws gaat dit?


Vorige verhaal
De grond zal wegspoelen
Volgende verhaal
Zoem

Over de auteur

Dirk van Pelt

Dirk van Pelt (1978) schrijft scenario's voor tv, radio en theater. Hij houdt ervan om in zijn verhalen op een soort onnavolgbare manier allemaal verbanden te leggen tussen superinteressante thema's die op het oog niks met elkaar te maken hebben, zodat je als lezer denkt: tjee. Hij heeft nog nooit iets gewonnen.

Ook van deze auteur

door Dirk van Pelt
14 oktober

Chauffeurs

5 Minute Read
door Dirk van Pelt
10 juni

Spullen

5 Minute Read
door Dirk van Pelt
29 april

Hé, dit is geenszins Taylor Swift

2 Minutes Read
  • Instagram
  • Facebook