shortreads
Literair platform voor de fictie achter de nieuwsfeiten
Menu
  • Beginpagina
  • Auteurs
    • Aafke van Pelt
    • Ann Brohm
    • Anna van der Kruis
    • Anne Lichthart
    • Dirk van Pelt
    • Dorien Dijkhuis
    • Emma Laura Schouten
    • Femke van de Griendt
    • Gastauteurs
    • Jens Vydt
    • Jirke Poetijn
    • Joep van Dijk
    • Jozien Wijkhuijs
    • Laurens van de Linde
    • Lena Kurzen
    • Lilian van Ooijen
    • Maaike de Wolf
    • Mariëlle Boukens
    • Marthe van Bronkhorst
    • Nicchelle Buyne
    • Pascal Vanenburg
    • Peter De Voecht
    • Ranjith Postma
    • Sander van Leeuwen
    • archief
      • Anne Büdgen
      • Anne-Minke Meijer
      • Bart Smout
      • Christine Geense
      • Claartje Chajes
      • Derk Fangman
      • Elske van Lonkhuyzen
      • Enver Husicic
      • Esther Porcelijn
      • Eva Gouda
      • Eva Kelder
      • Gijsje Kooter
      • Hanneke Hendrix
      • Inge Schilperoord
      • Jam van der Aa
      • Johannes Westendorp
      • Joop-Maris Vollering
      • Joubert Pignon
      • Kasper van Hoek
      • Kira Wuck
      • Koen Caris
      • Leon Brill
      • Leonieke Baerwaldt
      • Lize Spit
      • Lucas de Waard
      • Manik Sarkar
      • Mariken Heitman
      • Marron Das
      • Martijn Simons
      • Matthijs Koevoets
      • Max Hermens
      • Michiel Stroink
      • Mijke Pol
      • Nelson Morus
      • Nicole Kaandorp
      • Renée Kapitein
      • Renske van den Broek
      • Sara van Gennip
      • Sarah van Vliet
      • Stefan Popa
      • Steff Geelen
      • Sylvia Hubers
      • Teddy Tops
      • Tynke Hiemstra
  • Over shortreads
    • Over shortreads
    • Handleiding voor auteurs
    • Handleiding voor gastauteurs
Anne Büdgen
op 6 november 2017
Deel dit verhaal

Ik droomde ik ook

Ik droomde dat ik op een kermis was. Ik had de fiets aan de hand en liep met mensen die ik kende. Dat wist ik want we zeiden dingen als: ‘Heb jij al een cadeau voor de verjaardag van X?’ en ‘Belachelijk dat ze het niet uitmaakt, hij verandert heus niet.’

De zon ging onder en zette de kermis in een oranje gloed. Muziek vloog in flarden langs de draaimolen en in de verte blafte een hond. De botsauto’s werden stilgezet. De muziek in de suikerspinkraam ging uit. Er was iets voorbij en nu werd er vertrokken. Naar huizen en kroegen en niemand had een auto of mobiele telefoon.

Ik kende jou nog niet in die droom. Ik kende alleen vreemden met namen als Katinka en Dennis. Iedereen had zijn fiets al, we wachtten alleen nog op Bertrand. Iemand wees naar mijn hoofd.
‘We wilden het niet zeggen maar er zit iets.’
‘Wat dan?’
Bas pakte een spiegeltje uit zijn binnenzak (Bas droeg ook mascara) en ik keek naar mijn gezicht. Er zaten bulten op mijn voorhoofd groot als knikkers. De huid eromheen was wit. Ik leek twintig maar mijn mond was van nu.
‘Je begrijpt dat we niet langer met je om kunnen gaan.’

Vanmiddag hadden we speloefeningen gedaan. Dennis was bovenop me gaan liggen. Ze wilden iets los krijgen uit me. Iets dat ik angstvallig verborgen hield. Zijn handen gingen langs mijn heupen, zochten mijn borsten en grepen mijn middel vast. Willemijn was de school. Zij bepaalde alles, zij was iedereen, zij wist wie het ging maken en wie in de marge zou belanden als de schooiende hond op het dorpsfeest. Ze spoorde Dennis aan. ‘Lachen is niks, ze moet huilen, gillen, schreeuwen!’ Iedereen klapte en juichte.
Willemijn omhelsde me eens in de coulissen en liet haar handen onder mijn T-shirt glijden. Ik was gelukkig dat ze me belangrijk vond.

Mijn voorhoofd begon te gloeien. Het leek of ik in brand stond. Ik fietste naar mijn kamer langs de bomen die al maanden blad verloren. Het was donker toen ik thuiskwam. Jij was er niet maar dat was niet erg omdat ik je dus nog niet kende. Ik liep naar de tv om hem aan te zetten. Hij gaf sneeuw en ik bewoog de antenne een beetje. Er was net Lingo op.




Vorige verhaal
Mensentuinen
Volgende verhaal
Haal mij op

Over de auteur

Anne Büdgen

Anne Büdgen schrijft gedichten, korte verhalen en theater. Onlangs verscheen haar eerste roman Boven de straat hangt een witte lucht, dagboek van Anna Meesink vol psalmen, slordig geschreven gedachten en poëzie.

Ook van deze auteur

door Anne Büdgen
16 januari

Zwart

2 Minute Read
door Anne Büdgen
08 maart

Van heilig nut

2 Minute Read
door Anne Büdgen
15 februari

Eindelijk

2 Minute Read
  • Instagram
  • Facebook