shortreads
Literair platform voor de fictie achter de nieuwsfeiten
Menu
  • Beginpagina
  • Auteurs
    • Aafke van Pelt
    • Ann Brohm
    • Anna van der Kruis
    • Anne Lichthart
    • Dirk van Pelt
    • Emma Laura Schouten
    • Femke van de Griendt
    • Gastauteurs
    • Jens Vydt
    • Jirke Poetijn
    • Joep van Dijk
    • Jozien Wijkhuijs
    • Laurens van de Linde
    • Lena Kurzen
    • Lilian van Ooijen
    • Maaike de Wolf
    • Mariëlle Boukens
    • Marthe van Bronkhorst
    • Nicchelle Buyne
    • Pascal Vanenburg
    • Peter De Voecht
    • Ranjith Postma
    • Sander van Leeuwen
    • archief
      • Anne Büdgen
      • Anne-Minke Meijer
      • Bart Smout
      • Christine Geense
      • Claartje Chajes
      • Derk Fangman
      • Elske van Lonkhuyzen
      • Enver Husicic
      • Esther Porcelijn
      • Eva Gouda
      • Eva Kelder
      • Gijsje Kooter
      • Hanneke Hendrix
      • Inge Schilperoord
      • Jam van der Aa
      • Johannes Westendorp
      • Joop-Maris Vollering
      • Joubert Pignon
      • Kasper van Hoek
      • Kira Wuck
      • Koen Caris
      • Leon Brill
      • Leonieke Baerwaldt
      • Lize Spit
      • Lucas de Waard
      • Manik Sarkar
      • Mariken Heitman
      • Marron Das
      • Martijn Simons
      • Matthijs Koevoets
      • Max Hermens
      • Michiel Stroink
      • Mijke Pol
      • Nelson Morus
      • Nicole Kaandorp
      • Renée Kapitein
      • Renske van den Broek
      • Sara van Gennip
      • Sarah van Vliet
      • Stefan Popa
      • Steff Geelen
      • Sylvia Hubers
      • Teddy Tops
      • Tynke Hiemstra
  • Over shortreads
    • Over shortreads
    • Handleiding voor auteurs
    • Handleiding voor gastauteurs
Avatar foto Gijsje Kooter
op 8 november 2018
Deel dit verhaal

Bergruimte

Als alles niet meer terug veert, maar muur is. Als het gat gaapt. Je moet gaan slapen. Ik laat je nu alleen, minstens tien uur. Langer dan de nacht zelf. Geen liedje. Het is nog licht. Straks niet meer. Ik weet niet wie jij bent. Of wat jij worden moet. Ik laat de hond uit in de kloof. Zolang de vrouwen veilig zijn. Beter genieten nog. De man stelt ons gerust. Hij wil op zachte toon. Hij wil willen. Maar zij. Wat doen zij toch steeds. En nu in de meerderheid. En jij bent een racist. En jij moet nu gaan zitten. Je stelt impertinente vragen. Ik wil best zacht zijn. Maar jullie. Twee landen kunnen we zijn. Met gemak. Samen sterk. We drinken wijn. We staan verdeeld. Hij doet zijn stem op een bepaalde manier. Ik val in slaap. Feiten worden gepresenteerd. Het nieuws wordt uitgesmeerd. Als Nutella. Dit droomde ik. Een caravan langs een rivier. Nette rijen verplaatsbare huizen voor een rietkraag. Nomaden met barbecues. Hij had minder spullen nu. Slechts de bergruimte. Vleeseters waren we. Ik gooide een ui in het vuur. Omhelsde een tante. Dit droomde ik. Het water hoog. Ik sneed een arm af als in een cartoon.


Over welk nieuws gaat dit?


Vorige verhaal
Ik ben
Volgende verhaal
NACHTGLAS

Over de auteur

Avatar foto
Gijsje Kooter

Gijsje Kooter schrijft toneel, korte verhalen en alles daar tussenin of daarbuiten, ver daarbuiten. Op de drempel van de eerste lockdown, die inmiddels een eeuwigheid ver weg lijkt, was zij mede-oprichter van Papieren Helden, fictief magazine met verhalen voor nu, want fictie kan de wereld redden.

Ook van deze auteur

Avatar foto door Gijsje Kooter
10 juli

met wie je welke weg bewandelt

2 Minute Read
Avatar foto door Gijsje Kooter
19 juni

De wereld is een maquette

3 Minute Read
Avatar foto door Gijsje Kooter
08 mei

dood begraven jarig

3 Minute Read
  • Instagram
  • Facebook