shortreads
Literair platform voor de fictie achter de nieuwsfeiten
Menu
  • Beginpagina
  • Auteurs
    • Aafke van Pelt
    • Ann Brohm
    • Anna van der Kruis
    • Anne Lichthart
    • Dirk van Pelt
    • Emma Laura Schouten
    • Femke van de Griendt
    • Gastauteurs
    • Jens Vydt
    • Jirke Poetijn
    • Joep van Dijk
    • Jozien Wijkhuijs
    • Laurens van de Linde
    • Lena Kurzen
    • Lilian van Ooijen
    • Maaike de Wolf
    • Mariëlle Boukens
    • Marthe van Bronkhorst
    • Nicchelle Buyne
    • Pascal Vanenburg
    • Peter De Voecht
    • Ranjith Postma
    • Sander van Leeuwen
    • archief
      • Anne Büdgen
      • Anne-Minke Meijer
      • Bart Smout
      • Christine Geense
      • Claartje Chajes
      • Derk Fangman
      • Elske van Lonkhuyzen
      • Enver Husicic
      • Esther Porcelijn
      • Eva Gouda
      • Eva Kelder
      • Gijsje Kooter
      • Hanneke Hendrix
      • Inge Schilperoord
      • Jam van der Aa
      • Johannes Westendorp
      • Joop-Maris Vollering
      • Joubert Pignon
      • Kasper van Hoek
      • Kira Wuck
      • Koen Caris
      • Leon Brill
      • Leonieke Baerwaldt
      • Lize Spit
      • Lucas de Waard
      • Manik Sarkar
      • Mariken Heitman
      • Marron Das
      • Martijn Simons
      • Matthijs Koevoets
      • Max Hermens
      • Michiel Stroink
      • Mijke Pol
      • Nelson Morus
      • Nicole Kaandorp
      • Renée Kapitein
      • Renske van den Broek
      • Sara van Gennip
      • Sarah van Vliet
      • Stefan Popa
      • Steff Geelen
      • Sylvia Hubers
      • Teddy Tops
      • Tynke Hiemstra
  • Over shortreads
    • Over shortreads
    • Handleiding voor auteurs
    • Handleiding voor gastauteurs
Joop-Maris Vollering
op 20 augustus 2019
Deel dit verhaal

Als ik boos ben

We sliepen in een Schlaffass, een slaapvat, mijn kinderen en ik. Het lag in de hoek van de camping in het slaapvatenstraatje, verder waren er alleen lelijke caravans en vouwwagens. Het slaapvat had een deur met een sleutel, toen we vertrokken voor een avondwandeling langs het meer had de zoon (11) de boel netjes afgesloten en mij de sleutel gegeven. Bij terugkomst was het donker. “Onze deur staat open!”’, riep de dochter (14).

“Dit is niet goed!”, was de tekst van de zoon. En ik ben 47, verantwoordelijk ouder en reisleider, ik moest hier optreden. Ik ben geen held, maar nu moest ik het zijn. Dus eropaf. De kinderen achter mij, mijn hart op vol vermogen. Voorzichtig tuurde ik naar binnen, alles was donker. “Boeh!”, klonk opeens een mannenstem uit het vat. Ik wilde wegrennen, huilen en mijn moeder roepen, maar ik dat kon niet: ik moest mijn kinderen beschermen, ik moest de leeuwin zijn. Dus ik deed een laatste stap naar voren, haalde diep adem en deed wat ik moest doen:

“Was soll das hier sein? Das ist unser Schlaffass! Geh raus! Sofort! ”

Schouderklopje voor mij, ik had ferm en kordaat opgetreden, ik had mijn jongen beschermd.

Behalve dan dat ik na een verward ‘nein, nein’ van de boe-roeper naast me keek, en in het donker ons eigen slaapvat ontwaarde, de deur netjes dicht. Behalve dan dat die kinderen, toen we weer veilig in ons eigen vat bijkwamen van de vergissing, me vroegen waarom ik in godsnaam Nederlands had gepraat tegen de buurman. Dit was mijn tekst geweest: “Wie zei daar boe? Ga weg joh, mafketel!”

Ik weet niet wat ik zeg als ik boos ben.


Over welk nieuws gaat dit?


Vorige verhaal
gras
Nog even ertussenuit
Volgende verhaal
ondertussen

Over de auteur

Joop-Maris Vollering

Joop-Maris Vollering (1971) heeft 1 fiets, 2 paar hardloopschoenen en geen zomerjas. Ze heeft een geoefend oog voor sociaal ongemak, maar schrijft ook graag over de Marskarretjes Opportunity en Curiosity. Want samen zijn ze net een mop.

Ook van deze auteur

door Joop-Maris Vollering
26 januari

Bijna niks

3 Minutes Read
door Joop-Maris Vollering
24 maart

Terugslagkleppen

3 Minute Read
door Joop-Maris Vollering
03 maart

Stofnest

3 Minutes Read
  • Instagram
  • Facebook